Hazır giyim üretiminde kumaş sarfiyatı

Alıcılar sarfiyatı doğrudan nadiren sorar, ama sordukları birçok sorunun altında bu yatar. Oversize versiyon neden daha pahalı, kumaş eni değiştiğinde fiyat neden değişti, daha büyük bedene ağırlıklı bir asorti adet başına neden daha pahalıya mal oluyor: üçü de birer sarfiyat sorusudur. Sayının nasıl üretildiğini anlamak bu görüşmeleri kısaltır.

Fiyatı neden belirler

Kumaş, örme bir giyside normalde en büyük maliyet kalemidir ve sarfiyat bu kaleme uygulanan çarpandır. Sarfiyata %5 ekleyen bir değişiklik, teklifteki en büyük kaleme de yaklaşık %5 ekler; bu da genellikle dikim fiyatı üzerindeki herhangi bir pazarlığın geri kazandırabileceğinden fazladır.

Ayrıca ne kadar malzeme satın alınması gerektiğini de belirler; bu da minimumlarla etkileşir: bir kumaş siparişi giysi üzerinden değil kilogram ya da metre üzerinden verilir ve sarfiyattaki küçük bir artış bir programı kumaş minimumunun üzerine itebilir. Fiyatın genelinin nasıl oluştuğu maliyet rehberi sayfasında ele alınır.

Tahmin edilmesinin iki yolu

İkisi de farklı noktalarda kullanılır ve bunları birbirine karıştırmak, bir teklif hakkındaki birçok anlaşmazlığın kaynağıdır.

Bu yaklaşım, herkes onu olduğu gibi, yani bir yaklaşım olarak ele aldığı sürece, henüz hiçbir şeyin geliştirilmediği aşamada gerçekten kullanışlıdır. Test etmediği bir verimliliği ve görmediği bir kumaş enini varsayar ve kalıp parçalarının şeklini hesaba katamaz; pastalın tam olarak ölçtüğü şey de budur.

Pastal nedir ve verimlilik ne anlama gelir

Pastal, kesilecek bedenler için her kalıp parçasının, mümkün olduğunca az kumaşın kullanılmadan kalması için kullanılabilir kumaş eni içine yerleştirilmiş düzenidir. Pastal verimliliği, pastal alanının kalıp parçalarıyla gerçekte kaplanan oranıdır; geri kalanı parçalar arasındaki boşluklardır.

%80 ila %85 aralığındaki bir verimlilik, tipik giysiler için genellikle iyi bir sonuç sayılır ve bu, ilgili şekillere göre değişir. Düz kenarlı parçalar sıkı yerleşir; kavisli ya da zor şekilli parçalar aralarında daha fazla boşluk bırakır. Kâğıt üzerinde benzer miktarda kumaş kullanan iki giysinin pratikte belirgin şekilde farklı miktarlar tüketebilmesinin nedeni budur.

Sayıyı ne değiştirir

• Kalıp ölçüsü ve fit. Oversize bir gövde ve daha uzun kollar, başka herhangi bir değişiklikten önce daha fazla kumaş tüketir. Ağır gramajlı streetwear'in iki kez pahalı olmasının ana nedeni budur: hem daha ağır kumaş hem de daha fazlası.
• Kumaş eni. Daha geniş kumaş genellikle daha iyi yerleşime ve daha verimli bir pastala izin verir. Önemli olan nominal en değil, kumaş kenarlarının içindeki kullanılabilir endir.
• Beden asortisi. Birkaç bedeni birleştiren pastallar genellikle tek bedenlik pastallardan daha iyi yerleşir; bu yüzden sipariş edilen beden asortisi, giysi başına ortalama sarfiyatı etkiler.
• Kumaş yönü. Şardonlu bir hav, bir pelüş ya da yönlü bir baskı, her parçanın aynı yönde gitmesini zorunlu kılar; bu da parçaları boşlukları doldurmak için çevirme seçeneğini ortadan kaldırır ve sarfiyatı artırır. Yönlü bir kumaşın siparişi başka nelere bağladığı kesimhane sayfasında ele alınır.
• Desen eşleştirme. Çizgiler, kareler ve yerleşimli baskılar dikişler boyunca hizalanmak zorundadır; bu da kumaş ekler ve sıklıkla öngörülmeyen bir maliyet etkenidir.
• Çekme payı. Bir kumaş yıkamada boyut değiştiriyorsa, bunu telafi etmek için kalıp daha büyük kesilir ve bu pay da kumaştır.
• Fire. Uç parçalar, bir serimin başındaki ve sonundaki kayıplar ve belirlenen kumaş hatalarının etrafından kesim, hepsi gerçek bir sarfiyattır ve normalde bir yüzde olarak eklenir.

Örme ve dokuma farklı hesaplanır

Örme kumaş tipik olarak ağırlıkla satın alınır ve maliyetlendirilir; bu yüzden giysi başına sarfiyat gram ya da kilogram cinsinden ifade edilir. Dokuma kumaş tipik olarak uzunlukla satın alınır; bu yüzden sarfiyat metre ya da yarda cinsinden ifade edilir. Bir teklifin hangi yöntemi kullandığını bilmeye değer, çünkü kilogram cinsinden bir rakamı metre cinsinden biriyle karşılaştırmak hiçbir şey söylemez.

Örme kumaşlar bir değişken daha taşır: tüp kumaş bir tüp olarak örülür, açık en kumaş ise düz açılır. Tüp kumaştan kesilen bir beden yan dikişsizdir ve farklı serilir; bu yüzden sarfiyat ve pastal verimliliği ikisi arasında karşılaştırılabilir değildir. Yapıların kendisi kumaş rehberlerinde ele alınır.

Tahmin için hangi beden kullanılır

Sarfiyat normalde aralığın ortasındaki bir bedenden tahmin edilir, çünkü bu dengeli bir sipariş genelindeki ortalamaya yaklaşır. Bu, beden asortisi dengeliyken işe yarar ve dengesizken hatalı hale gelir: büyük bedenlere ağırlıklı bir sipariş, orta beden tahmininin ima ettiğinden giysi başına daha fazla kumaş tüketir.

Beden dağılımının sonradan verilmek yerine bir talepte yer almasının nedeni budur. Dengeli bir varsayım üzerine kurulup dengesiz bir siparişe karşı üretilen bir teklif, revize edilecek bir tekliftir.

Ürünü değiştirmeden sarfiyatı azaltmak

• Kumaşın daha geniş bir ende bulunup bulunmadığını kontrol edin; daha iyi bir pastalın maliyeti yoktur.
• Pastallar varsayılmak yerine planlanabilsin diye gerçek beden asortisini erken sağlayın.
• Tasarımın gerektirmediği yerlerde yönlü kumaşlardan kaçının.
• Maliyet hesaplandıysa ve görsel kazanç marjinalse, çizgi ve kare hizalama gereksinimlerini yeniden düşünün.
• Aynı kumaşı paylaşan modelleri tek bir alım miktarında birleştirin; bu, program genelinde uç kayıplarını azaltır.
• Fit yerine sezgiyle belirlenmiş uzunluk ve genişlik ölçülerini gözden geçirin; binlerce giysi genelinde bir santimetrelik beden boyu, anlamlı bir kumaş miktarıdır.

Bir fabrikanın doğru tahmin için neye ihtiyacı vardır

Kalıp ortaya çıkana kadar bir fabrika gösterge niteliğinde bir rakam verebilir ve bunun ne olduğunu söylemelidir. Kalıp ortaya çıktıktan sonra bir pastal, bunu her iki tarafın da planlayabileceği sayıya dönüştürür ve kumaşın satın alındığı nokta da burasıdır. Aynı bilgi bir RFQ'da da yer almalıdır.