Kol ve omuz konstrüksiyonu: takma kol, reglan ve düşük omuz

Kol yapısı, bir giyside gözle görülür etkisi büyük olan bir konstrüksiyon kararıdır ve üst bedenle ilgili her şeyden önce verilir. Kalıbı belirler, ürünün nasıl hareket ettiğini belirler ve hangi dikim operasyonlarının var olacağına karar verir.

Mavi çizgi her konstrüksiyonda kol ile beden arasındaki dikişi işaretler.

Takma kol

Kol evi, beden panelinde kapalı bir eğridir ve kol başı ona uyan bir eğri olarak içine dikilir. Dikiş, kolun vücutla buluştuğu doğal omuz noktasında ya da yakınında oturur.

Üç konstrüksiyonun en kontrollüsü ve dikimi en zor olanı budur. Kol başı normalde girdiği kol evinden biraz daha uzun kesilir ve o fazla uzunluğun dikim sırasında eğri boyunca eşit yedirilmesi gerekir. İyi yapıldığında omzu izleyen pürüzsüz, yuvarlak bir kol başı verir. Kötü yapıldığında gözle görülür büzgüler ya da basık bir kol başı verir; usta bir bant ile acemi bir bant arasındaki farkın sıkça görüldüğü bir yer burasıdır.

Klasik kesim ürünlerde kol başı, belirli bir formu tutsun diye kol başı rulosu ya da vatkayla bilinçli olarak desteklenebilir. Örme ve gündelik ürünlerde aynı dikiş genellikle hiçbir destek olmadan overlokta dikilir ve form yalnızca kalıptan gelir.

Reglan kol

Kol evi eğrisi yoktur. Kol yakaya kadar uzanır ve dikiş hem önde hem arkada koltuk altından yakaya doğru çapraz gider. Omuz, bedenin değil kolun parçasıdır.

Bunun iki sonucu vardır. Hareket iyileşir; çünkü omuz eklemi üzerinde oturan bir dikiş yoktur ve çapraz dikiş kol kalktıkça açılır. Reglanın spor giyimde ve başka katmanların üstüne giyilen dış giyimde yaygın olmasının nedeni budur. Bedenleme de daha toleranslı olur; çünkü omuz noktası bir dikişle sabitlenmediği için aynı ürün daha geniş bir omuz genişliği aralığına kabul edilebilir biçimde oturur. Reglan konstrüksiyonların promosyon ve kurumsal giyimde bu kadar sık görülmesinin bir nedeni budur: beden aralığının, prova yapılmadan pek çok vücut tipini karşılaması gerekir.

Bedeli siluettir. Reglan keskin bir omuz çizgisi üretemez ve çapraz dikiş, ürüne uyması gereken görünür bir tasarım öğesidir. Kalıp açısından da farklı bir problemdir: takma kolun kol başına yerleştirdiği formun bunun yerine reglan dikişi boyunca dağıtılması gerekir.

Düşük omuz

Kol evi dikişi doğal omuz noktasının ötesine, üst kolun aşağısına taşınır. Beden paneli omuzda daha geniştir, kol daha kısadır ve birleşim pazının üzerinde bir yere gelir.

Birçok oversize ve rahat kesim streetwear ürününün arkasındaki konstrüksiyon budur. Dikimi kolaydır; çünkü düşük bir kol evi takma kol evinden daha düzdür ve yedirme gerektirmez, üstelik bu ürünlerin satın alınma nedeni olan bol, kare silueti verir. Satın almacıların sık sık hafife aldığı bir sonucu da vardır: omuz dikişi artık omuz noktasına bağlı olmadığı için ürün omuzlardan değil vücuttan sarkar ve vücut genişliğindeki küçük değişiklikler kol dikişini belirgin biçimde kaydırır.

Düşüşün miktarı bir stil kelimesi değil, bir spesifikasyondur. Ölçü verilmemiş bir "düşük omuz" uygulanamaz; çünkü 3 cm düşüş ile 8 cm düşüş farklı ürünlerdir. Fit geliştirmenin bir tarif yerine bir sayı üretmek zorunda olduğu yerlerden biri burasıdır.

Üçünün karşılaştırması

Üçünden hiçbiri diğerinden iyi değildir. Soru, ürünün ne yapması gerektiğidir. Kurumsal bir polo belirgin bir omuz ve kontrollü bir görünüm ister; bu yüzden takma koldur. İç katmanın üstüne giyilen bir antrenman üstü hareket ister; bu yüzden reglandır. Kutu kesim (boxy) baskılı bir hoodie hacim ister; bu yüzden düşük omuzdur. Ürünle çelişen yapıyı seçmek, bir giysinin teknik olarak doğru ama ticari olarak yanlış çıkmasına yol açar.

Omuz takviyesi ve omuz bandı

Örme bir giyside omuz dikişi bütün ürünün ağırlığını taşır ve en çok esneyen yöne dik uzanır. Takviyesiz bırakılırsa zamanla uzar ve yaka da onunla birlikte genişler. Standart cevap omuz bandıdır (ekstrafor): dikiş yapılırken içine dikilen dar bir bant sayesinde dikiş, bandın izin verdiğinden fazla esneyemez.

Aynı bant genellikle arka yaka çevresinde devam eder ve orada ikinci bir iş yapar. A&E'nin dikiş referansı tişörtlerde omuz ve yaka bantlama için ayrı bir konstrüksiyon listeler ve bandı katlayıp dikişe yönlendirmek için bir aparat gerektiğini belirtir. Operasyonun seri üretimde tutarlı olmasının ve bant eninin belirtilmesi gerekmesinin nedeni o aparattır: aparat tek bir en için ayarlanır.

Bantsız omuz, hafif ya da bilinçli olarak yumuşak tutulan ürünlerde ve yakanın içindeki fazladan çizginin istenmediği giysilerde geçerli bir seçimdir. Ancak bu bir eksiklik değil, bir seçimdir ve öyle olduğu yazılmalıdır. Yaka ve omuz stabilitesi, hemen yanındaki aksesuarlarla yakından ilişkilidir; onlar ribana aksesuarları ve yaka bitişi sayfasında ele alınır.

Kolların sorun çıkardığı yerler

Tekrarlayan üç sorunu adlandırmaya değer. İlki, büzülmüş ya da büzgülü kol başıdır; kol başında kumaşın kaldıramayacağı kadar fazla bolluk bırakılmasından ya da bolluğun dikimde eşit dağıtılmamasından gelir. İkincisi, ölçüsü doğru çıkıp yine de dar hissettiren kol evi dikişleridir; bu genellikle çevre değil, kol evi derinliği ve formuyla ilgilidir. Üçüncüsü, kol dikişi, yan dikiş ve kol evi dikişinin buluştuğu koltuk altındaki kalınlıktır; ağır bir kumaşta o kesişime bilinçli olarak eğilmek gerekir, yoksa sert bir yumruya dönüşür.

Üçü de numune aşaması sorunlarıdır. İlk prototipte görünürler ve orada düzeltilmeleri ucuzdur. Seri üretimde fark edilmeleri pahalıdır; seri üretim numuneden neden farklı çıkar sayfasının ana savı da budur.