İş giysisi AB'de ne zaman KKD olur?

Alıcılar iş giysisi ister ve bazen KKD kastederler. Bu sözcükler tedarikte birbirinin yerine kullanılır ama hukukta birbirinin yerine geçmez; bu fark, bir giysinin diğer herhangi bir ürün gibi geliştirilip geliştirilemeyeceğini, yoksa kendi belgelerine, kendi üçüncü taraf değerlendirmesine ve kendi işaretlemesine sahip bir uygunluk rejimine mi gireceğini belirler.

Geliştirmeden önce amaçlanan korumayı tanımlayın. Uygunluk değerlendirmesi bitmiş giysiyi, kullanım amacını ve geçerli gereksinimleri kapsamalıdır.

Bunu belirleyen soru

(AB) 2016/425 sayılı Tüzük, 21 Nisan 2018'den bu yana yürürlüktedir ve kişisel koruyucu donanımı, bir kişinin sağlığına ya da güvenliğine yönelik bir ya da daha fazla riske karşı o kişi tarafından giyilmek ya da taşınmak üzere tasarlanıp üretilmiş donanım olarak tanımlar.

Her şey bu cümleden çıkar ve içindeki iki sözcük işin çoğunu yapar: tasarlanmış ve koruma. Bir giysi, adı, yapıldığı malzeme ya da nerede giyildiği yüzünden KKD olmaz. Bir kişiyi bir riske karşı korumak için tasarlanıp üretildiği için KKD'dir.

Bir sınıflandırma sorusudur, belirli bir ürün için bir karar değildir. Giysinin adı bunu yanıtlamaz; öngörülen koruma amacı yanıtlar.

Bir performans iddiası da bunu belirlemez

Su geçirmezlik, ısı yalıtımı, antibakteriyellik ve nem iletimi performans özellikleridir; bunlardan birine sahip olmak bir giysiyi bu Tüzüğün kapsamına sokmaz. Önemli olan, ürünün sağlığa ya da güvenliğe yönelik bir riske karşı korumak için tasarlanıp üretilip üretilmediğidir; bu bir test sonucu değil, amaç sorusudur. Performans özellikleri ve bunların nasıl belirtileceği performans iddiaları rehberinde ayrıca ele alınır.

Bu çizginin açıkça çizildiği bir hazır giyim durumu var. Avrupa Komisyonu'nun KKD Tüzüğü Kılavuzu, doğal UV radyasyonuna karşı belirli UV koruma özellikleri taşıyacak şekilde tasarlanıp üretilen giysileri Kategori I KKD olarak ele alır; bu konu UV koruması ve UPF rehberinde anlatılır. Bu, belirli bir koruyucu amaç için belirli bir tutumdur; bir performans sözcüğünün KKD yarattığına dair genel bir kural değildir.

Yağmur giysilerinde de durum aynıdır. Sıradan bir su geçirmez mont, sıradan bir giysidir; yağmura karşı koruyucu giysi ise kendi uyumlaştırılmış standardı olan EN 343:2019 ile ayrı bir konudur ve bu ayrım, bu tür giysilerin gerçekte nasıl yapıldığıyla birlikte yağmurluk üretimi sayfasında ele alınır.

Kategori I, II ve III

Bir ürün KKD olduğunda, Tüzük onu karşı koruduğu riske göre sınıflandırır ve bu sınıflandırma uygunluk yolunu belirler. Kategoriler ürün tipine göre değil, riske göre tanımlanır.

• Kategori I yalnızca listelenmiş minimal bir risk kümesini kapsar: yüzeysel mekanik yaralanma; zayıf etkili temizlik maddeleriyle temas ya da suyla uzun süreli temas; 50 °C'yi aşmayan sıcak yüzeylerle temas; güneşin gözlemlenmesi dışında güneş ışığına maruziyetten kaynaklanan göz hasarı; ve aşırı nitelikte olmayan atmosferik koşullar.
• Kategori II, Kategori I ve III'te listelenenler dışındaki riskleri kapsar. Dışlama yoluyla tanımlanır, bu yüzden bir ürünün buraya girip girmediğini belirlemek önce diğer iki listeyi kontrol etmeyi gerektirir.
• Kategori III yalnızca ölüm ya da geri dönüşü olmayan sağlık hasarı gibi çok ciddi sonuçlara yol açabilecek riskleri kapsar; bu liste tehlikeli maddeler ve karışımları, zararlı biyolojik etkenleri, iyonlaştırıcı radyasyonu, yüksek ve düşük sıcaklık ortamlarını, yükseklikten düşmeyi, elektrik çarpmasını, boğulmayı, zincirli testere kesiklerini, yüksek basınçlı jetleri, kurşun ya da bıçak yaralarını ve zararlı gürültüyü içerir.

Uygunluk yolları

Her kategorinin Tüzükte belirlenen kendi yolu vardır. Pratik fark, ne kadar üçüncü taraf katılımının ve hangi noktada gerektiğidir.

Kategori riski, yol da kategoriyi izler. Belirli bir ürüne hangi yolun uygulandığı, uygunluk değerlendirmesinin bir parçasıdır.

Bilinmeye değer bir sonuç var, çünkü ürün üzerinde görünür: Kategori III üretim modülleri uygulandığında onaylanmış kuruluşun kimlik numarası CE işaretine eşlik eder. Bir CE işaretinin yanında bu numaranın bulunmaması bir hata değildir; ürünün geçtiği yolu yansıtır.

Bir onaylanmış kuruluş nedir, ne değildir

Bir onaylanmış kuruluş, bir Üye Devletin bu Tüzük kapsamında üçüncü taraf uygunluk değerlendirme görevlerini yürütmeye yetkili olarak Komisyona bildirdiği bir kuruluştur. Tanımlı bir kapsamı olan, hukuken belirlenmiş bir roldür ve bir laboratuvarın eş anlamlısı değildir.

Standartlar ve gerçekte ne işe yaradıkları

Hukuki yükümlülük, Tüzüğün belirlediği temel sağlık ve güvenlik gerekleriyle uygunluktur. Uyumlaştırılmış standartlar bunu göstermenin bir yoludur, yükümlülüğün kendisi değildir.

Referansları AB Resmi Gazetesi'nde yayımlanmış uyumlaştırılmış standartlara uygun KKD'nin, bu standartların kapsadığı temel gereklere uygun olduğu varsayılır. Bu güçlü ve yararlı bir mekanizmadır ve bir zorunluluk değil bir varsayımdır: uyumlaştırılmış bir standardı uygulamak yaygın olarak izlenen yoldur, ama tek izin verilen yol değildir.

Test raporları, sertifikalar, beyanlar ve CE işareti

Alıcılar tedarikçilerden CE sertifikasını ister. Böyle tek bir belge yoktur ve bu ifade, farklı taraflarca düzenlenen ve farklı şeyleri kanıtlayan en az dört farklı şeyi kapsar.

CE sertifikasını istemek, bunlardan hangisini istediğinizi söylemez. Belirli olanı istemek söyler.

CE işareti

CE işareti, geçerli AB mevzuatına uygunluğu gösteren, ürüne uygulanan bir işarettir. Kategori III üretim modülleri uygulandığında, dahil olan onaylanmış kuruluş tarafından ya da onun talimatıyla iliştirilen kimlik numarasıyla birlikte bulunur ve ardından karşı korunan riski gösteren bir piktogram gelebilir.

• Bir kalite işareti değildir. Dayanıklılık, konfor, işçilik ya da bir giysinin başka bir CE işaretli giysiden daha iyi olup olmadığı hakkında hiçbir şey söylemez.
• Bir AB onayı değildir. Hiçbir AB otoritesi her ürünü onaylamaz. Üçüncü taraf değerlendirmesi yolun gerektirdiği yerde gerçekleşir ve üreticinin yükümlülükleri her durumda geçerliliğini korur.
• Sıradan giyside yeri yoktur. CE işareti, AB uyumlaştırma mevzuatının gerektirdiği yerlerde uygulanır ve bu kapsamın dışındaki bir ürüne iliştirilmesine izin verilmez. Onu sıradan kurumsal iş giysisine eklemek iş giysisini daha uygun hâle getirmez; hatalı hâle getirir. Genel ürün güvenliği tarafındaki aynı nokta GPSR ve hazır giyim rehberinde yer alır.

AB uygunluk beyanı

Üretici, geçerli temel sağlık ve güvenlik gereklerinin karşılandığının gösterildiğini belirten bir AB uygunluk beyanı düzenler. Bu beyan, Tüzükte belirlenen bir model yapıyı izler, geçerli modülün belirttiği unsurları içerir, sürekli güncel tutulur ve KKD'nin piyasaya arz edildiği ya da piyasada bulundurulduğu Üye Devletin gerektirdiği dile ya da dillere çevrilir.

Üretici bunu ya KKD ile birlikte sağlar ya da beyana erişilebilecek internet adresini talimatlara ekler. Beyanın var olup olmadığını ve nerede bulunduğunu soran bir alıcı, kesin bir yanıtı olan bir soru sormaktadır.

AB tip inceleme sertifikası

Yolun gerektirdiği durumlarda, bir onaylanmış kuruluş teknik tasarımı inceler ve bir AB tip inceleme sertifikası düzenler. Tüzük, bir gözden geçirme süreciyle birlikte bu sertifikanın geçerliliğine azami beş yıllık bir sınır koyar. Bu bir azami süredir, garanti edilen bir süre değildir; önemli olan sertifikanın kendi belirttiği kapsam ve durumdur.

Teknik dosya ve onun olmadığı şey

Tüzük, üreticinin uygunluğu sağlamak için kullandığı araçları belirten bir teknik dosya ister. Ana hatlarıyla bu dosya; KKD'nin ve amaçlanan kullanımının eksiksiz bir tanımını, karşı korumayı amaçladığı risklerin bir değerlendirmesini, geçerli temel gereklilikleri, anlaşılması için gerekli açıklamalarla birlikte tasarım ve üretim çizimlerini, uygulanan uyumlaştırılmış standartları ve yalnızca kısmen uygulandıkları kısımları, bunun yerine kullanılan diğer teknik spesifikasyonları ve test sonuçlarını içerir.

Üretici, bu dosyayı ve uygunluk beyanını KKD'nin piyasaya arzından sonra on yıl boyunca saklar.

Üretici kimdir

Tüzük, üreticiyi; KKD'yi üreten ya da tasarlatan veya ürettiren ve onu kendi adı ya da markası altında pazarlayan herhangi bir kişi olarak tanımlar. Genel ürün güvenliği çerçevesinde olduğu gibi, bu hukuki rol ile fiziksel dikim fabrikası otomatik olarak aynı şey değildir.

Bu sitenin başka bir yerinden iki ilgili nokta buraya da taşınır. OEM ve ODM ticari tedarik terimleridir, düzenleyici roller değildir; bu yüzden ikisi de bu soruyu çözmez, bkz. OEM, ODM ve private label. Bir Incoterm ise taşımayı, maliyeti ve riski paylaştırır ve ödeme koşulları ve Incoterms rehberinde anlatıldığı gibi üreticinin, ithalatçının ya da uygunluktan sorumlu tarafın kim olduğu konusunda hiçbir şeye karar vermez.

İthalatçıların ve dağıtıcıların kendi yükümlülükleri vardır; bunlar tasarım odaklı değil doğrulama odaklıdır: gerekli uygunluk prosedürünün yürütüldüğünden ve gerekli belgelerin var olduğundan, kimliklendirme ve işaretlemenin bulunduğundan, depolama ve taşımanın uygunluğu tehlikeye atmadığından ve bir ürün uygun olmadığında düzeltici faaliyetin başlatıldığından emin olmak. İktisadi işletmeciler ayrıca, her iki yönde on yıl boyunca kimden aldıklarını ve kime tedarik ettiklerini belirleyebilmelidir.

AB dışında üretim yapmak bunların hiçbirini ortadan kaldırmaz. AB dışı bir fabrika, AB pazarı için KKD üretebilir ve onu oraya arz etmeye bağlı yükümlülüklerin zincirdeki uygun işletmeciler tarafından yine de karşılanması gerekir. Bu işletmecinin kim olduğu, dikimin nerede yapıldığına değil, taraflar arasındaki anlaşmaya bağlıdır.

Sertifikalı bir ürünü değiştirmek

Private label programlarının sık yanlış gittiği yer burasıdır, çünkü söz konusu değişiklikler rutin görünür. Farklı bir flüoresan kumaş, farklı bir reflektif şerit, yeni bir panel yerleşimi, göğse eklenen bir logo, farklı bir aksesuar tedarikçisi, genişletilmiş bir beden aralığı: her biri sıradan bir tedarik kararıdır ve her biri uygunluğu etkileyebilir.

Tüzük, üreticilerin seri üretimin uygunluğunu korumak için prosedürlere sahip olmasını ister; özellikle KKD'nin tasarımındaki ya da özelliklerindeki değişikliklerin ve uygunluğun beyan edildiği uyumlaştırılmış standartlardaki ya da diğer spesifikasyonlardaki değişikliklerin yeterince dikkate alınmasını ister.

KKD uygunluğunun yerini tutmadığı şeyler

• Kimyasal kısıtlamalar. Kısıtlı madde gereklilikleri, uygunluk değerlendirmesinden bağımsız olarak malzemelere uygulanır. Bkz. kimyasal uygunluk.
• Tekstil elyaf etiketlemesi. Kompozisyon etiketlemesi ayrı bir yükümlülüktür, bu konu AB etiketleme uygunluğu rehberinde ele alınır.
• Kalite kontrol. Üretim kontrolü spesifikasyonu korur; bir uygunluk değerlendirme prosedürü değildir ve onun yerini tutmaz. Bkz. kalite kontrol.
• Numune onayı. Üretim öncesi bir numuneyi onaylamak ticari ve teknik bir eylemdir, bir uygunluk değerlendirmesi değildir.
• Yıkama ve bakım bilgisi. Koruyucu performansın doğru temizliğe bağlı olduğu durumlarda, üreticinin sağladığı bilgi her zamankinden daha önemlidir; bu, giysi bakımı ve testi rehberinde ele alınan sıradan yıkama talimatı etiketlemesinden farklı bir konudur.

Teklif talebini göndermeden önce